Łęko Zygmuntówne – autorze tomików poetyckichmKokosty (Łódź, 2018), Agresty (Poznań, 2019)l Orzechnia (Poznań, 2021) oraz Hiobby (Łódź, 2023). Publikowało teksty poetyckie i eseistyczne w czasopismach (m.in. „Zadra”, „Silne”, „Czas Kultury”, „Wakat”, „Wizje”, „Mały Formati”). Jeno wiersze ukazywały się w zinach (m.in. „Poczytałosie”, „Queerowe ekologie”, „Queerz Get Loud”) i w antologiach (m.in. „X-Philes archiwum queerowej poezji”, „Równo z prawej. Antologia polskiego poematu prozą”, „Dezorientacje. Antologia polskiej literatury queer”). Jeno wiersze tłumaczone były na język angielski, bułgarski, niemiecki i słowacki. Uczestniczyło w programie Wyszehradzkich Rezydencji Literackich, finansowanych z Międzynarodowego Funduszu i w programie Dorothea Schlegel Artist in Residence. Aktywnie bierze udział również w Queerowym Kąciku Poezji, organizowanym w Łodzi przez Fabrykę Równości.

Wiersz ze złożonego na konkurs tomu  Ξένο-

tlen dopiął swego

oddech nie polega na azocie
ostrzel dusień alfą do tlenu
atomowe iluzjonistki
ewa i maria w świerku

skwantować transgresyjną swobodę
odmieńczość regeneruje i degraduje
choć nie od razu aeroby podbiły ziemię

niebieskozielone algi namieszały były
słodycze z tlenków węgla i wodoru
sole żelaza rzuciły się na ładunek
strącone na dno mórz dziś utlenione

uczcijmyż ferrokompleksy minutą
szumów oceanicznych
fotosynteza dopięła swego