Joanna Sobesto – ur. 1994 w Krakowie. Kulturoznawczyni, literaturoznawczyni i translatolożka związana z Uniwersytetem Jagiellońskim. Badaczka szczególnie zainteresowana archiwami twórców i twórczyń przekładu. Tłumaczka literatury pięknej, tekstów humanistycznych, scenariuszy filmowych – przeważnie z języka angielskiego – oraz poetka. Członkini Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury, European Society for Translation Studies oraz History and Translation Network, autorka podcastu poświęconego popularyzacji przekładu oraz edukatorka muzealna w stanie spoczynku. Własne teksty literackie publikowała m.in. w kwartalnikach literackich „Kontent” i „Czas Literatury”. Czasem pisze do internetowej szuflady, o, tu: https://sz-m-er.blogspot.com/

Proza poetyka  (fragment) ze złożonego na konkurs tomu „Równonoce i równoleżniki”

Zbiegamy w jesień wąskim pasmem asfaltu, który przylepia się do dłoni, który łuszczy się pod włosami: mów i nie zatrzymuj potoków, sedacja osiada cienką warstwą na wargach, przy-jaźni można odpocząć, można zadać kłam i milczeć prosto w słowa, wygładzić te resztki zmarszczek, rozetrzeć okruchy rozstępujące się przed nami w zagnieceniach prześcieradeł przepastnych jak oceany, długich jak noce perforowane okresami bez snów. To jest zmowa, nawijanie na palce akceptowalnych form, aktualnych adresów, półprzezroczystych tkanin. Nic mi po tych splotach, a nic smakuje o tej porze roku wyjątkowo

mość się wygodnie, uwij, zostań, właśnie dlatego, że wołają wszyscy