Alicja Laszkiewicz – redaktorka naczelna miesięcznika Pszczelarz Polski.
Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim, podyplomowych studiów edytorskich na UAM w Poznaniu oraz pszczelarskich na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie. Łączy biologiczną precyzję z duchową symboliką, tworząc język, w którym ul i ciało, wspólnota i samotność, dotyk i utrata przenikają się bez wyraźnych granic. Laureatka konkursu na opowiadanie kryminalne w ramach Międzynarodowego Festiwalu Kryminału Wrocław 2025. Prowadzi własną pasiekę – pszczoły są dla niej źródłem refleksji nad rytmem natury i duchowym wymiarem życia. W centrum zainteresowań twórczych znajdują się: kruchość, przemijanie i to, co trudne do uchwycenia.

Wiersz  ze złożonego na konkurs tomu „Ślady skrzydeł”

RODZĘ SIĘ W SZEŚCIU KĄTACH CISZY

Rodzę się tam, gdzie nie ma imion,
gdzie światło sączy się przez ściany wosku,
gdzie cisza jest gęsta jak miód,
a czas drży… w niewidocznych skrzydłach.

Jestem ciałem w komórce plastra,
bez wczoraj i bez jutra.
Jeszcze nie znam lotu.
Jeszcze nie wiem…czym jest wolność.

Tu wszystko jest ciepłe i obce zarazem-
ruch ula, puls roju.
Sześć ścian zamkniętych jak dłonie,
które trzymają, lecz nie pytają o zgodę.

Czy tak rodzą się wszyscy-
w matni czułości.
W porządku, który nie pozwala uciec…
W strukturze, która każe się stać tym, kim trzeba?

Jeszcze nie wiem, czym jest wiatr,
ale wiem, że przyjdzie dzień,
gdy wosk się rozstąpi…
– a ja zatańczę w świetle…które może mnie spalić.